Bir şehre gittiğimizde elbette görmemiz gereken bazı semboller var.
Eyfel Kulesi’ni görmeden Paris’i, Kolezyum’u görmeden Roma’yı tamamlanmış saymak zor.
Ama o fotoğrafı çekmek, o meydandan geçmek, o yapının önünde durmak gerçekten o şehri tanımak anlamına geliyor mu?
Bence hayır.
Çünkü şehirler de insanlar gibi: çok katmanlı, bazen mesafeli, bazen cömert. İlk bakışta kendini göstermez, biraz zaman, biraz dikkat, biraz da niyet ister.
Bir noktadan diğerine koşturarak değil, şehirler de insanlar gibi, durarak, izleyerek, küçük detaylara bakarak tanınır.
Peki bir şehri gerçekten anlamaya yaklaşmak için ne yapabiliriz? Gelin birlikte bakalım.
İçindekiler
1. Lokal pazarları gezmek
Bir foodie olarak tabii ki benim en sevdiğim şeylerden biri, lokal pazarları gezerek lokal lezzetleri tatmak. Hep söylerim, benim pek öyle denemeyeceğim bir lezzet yoktur, bir şehirde o şehre özgü şeylerin peşinde koşarım genelde. Bunu en iyi şekilde bulabildiğiniz yerler genelde lokal pazarlar oluyor. Hem şehrin hem ülkenin en iyi lezzetlerine buralarda denk gelebiliyorsunuz.
2. Süpermarket gezmek
Yemeyi sevdiğimin ikinci kanıtı olarak, lokal pazar sonrasında en keyif aldığım yerlerden biri süpermarketler. Süpermarketlerde peynir ve şarap reyonunda kendimi kaybetmem mümkün. Hem o şehre ve ülkeye özgü ürünleri keşfetmeyi, hem de ne ne kadara satılıyor onu incelemeyi çok seviyorum. Tabii gelmişken birkaç çeşit peynir, biraz şarap almayı da hiç ihmal etmem. Bu arada pro tip olarak, eğer kabin bagajı ile gelmediyseniz ve çantanızda yer varsa havaalanından almak yerine marketlerden çok daha uygun fiyat ve çeşitlere şarap bulabiliyorsunuz.
3. Şehir kütüphanesine gitmek
Avrupa şehirlerinde şehir kütüphaneleri genelde herkese açık oluyor. Ben de kütüphane aşığı biri olduğum için bir yere giderken şehir kütüphanesine nasıl giriliyor, giriliyor mu bakıyorum ve eğer girilip gezilebiliyorsa giriyorum. Hatta girmekle kalmıyorum, biraz okuyup yazıp çiziyorum oralarda. Bu konuda özellikle İskandinav ülkeleri muhteşem. Malmö, Kopenhag ve Oslo kütüphanelerinde saatlerimi geçirmişliğim var.
4. Kitapçıya gitmek
Tabii kütüphaneye gidip kitapçı gezmemek olmaz. Mutlaka 1-2 de kitap alırım şehir kitapçılarından genelde. Genelde eğer çok ünlü bir kitapçı varsa bulup gidiyorum, onun dışında da rastgele gördüğüm yerlerde giriyorum. Brüksel’deki Pele Mele bugüne kadar gördüğüm en iyi ikinci el kitapçı mesela, onun üstüne tanımam. İngilizce kitapçılardan da Paris’teki Shakespeare & Company ikonik, çok severim.
5. Şehrin güzel bir sokağında bir cafede bir kadeh şarapla people watching ve kitap okumak
Eğer bir şehrin keyifli ve işlek bir sokağında oturup, bir kadeh şarabınızı söyleyip insanları izlemiyorsanız, o şehri görmüş sayılmazsınız bence. Şehrin doğal akışına bence en güzel bu anlarda şahit oluyor insan, çünkü o izlediğiniz sokakta şehrin farkı farklı yüzleriyle, kendi temposunda karşılaşıyorsunuz. Ayrıca bir cafede oturup biraz kitap okuyup biraz yazıp çizmek de benim için artık geleneksel bir aktivite. Elvan gelenekleri.
6. Metroya binmek
Yine şehrin doğal yüzünü size gösterdiği yerlerden biri, metrolar. Ve verdikleri his de farklı, mesela Budapeşte metrosu ile Paris metrosu aynı hissi vermiyor çünkü şehirlerin karakterleri başka. Şehrin insanlarını, temposunu ve enerjisini gözlemlemek için metrolar bence nokta atışı yerler.
7. Yürümek ve şehrin ara sokaklarında kaybolmak
Bir şehri keşfetmenin en iyi yollarından biri yürümek. Çünkü yürürken şehri aslında ‘seyretmiş’ oluyorsunuz bence. Bir noktadan bir noktaya gidinceye kadar yol üzerinde hiç beklemediğiniz kadar güzel şeylerle karşılaşmanız mümkün. Binalar, sürpriz bir avluya açılan bir sokak, tam da o sırada size hitap eden bir graffiti falan böyle sürprizler şahanedir hep. Barselona’da Picasso Müzesi’ne gitmeye çalışırken rastgele bir yerden girmiştim ve şehir kalabalığının tam ortasında, güneş altında öyle güzel sakin bir mini-meydan bulmuştum ki, sonra ertesi gün bir kez daha oraya gittim mesela. O yüzden mümkün olduğunca yürüyoruz, mümkün olmayınca toplu taşıma kullanırız, çünkü zaten günde 20 bin adımı aştığımızı düşünürsek, çok yorulacağız.
Yürümenin bir diğer versiyonu ise, sokaklarda kaybolmak. Kendinize bir nokta belirleyin, ve o noktadan sonra artık haritaya bakmadan (bunu tabii güvenli bir bölgede deneyin) ara sokaklara girin, çıkın, amaçsızca dolanın. Şehrin sizi şaşırtmasına izin vermek lazım bazen, hele ki benim gibi çok planlı bir insansanız, buna daha da fazla ihtiyacınız var demektir.
8. Günbatımını izlemek
Her şehrin her saati ayrıdır, günbatımı da öyle. Ve her şehrin en güzel gün batımı izlenecek yerleri vardır, ama tabii oraları herkesin bildiğini ve kalabalık olacağını da hesaba katmak gerekiyor. Mesela Santorini’deki Oia Kalesi, günbatımı izlemek için inanılmaz popüler ve de hakediyor, izlediğim en güzel gün batımlarından biriydi. Eğer böyle popüler bir yere gidecekseniz, mümkün olduğunca erkenden gitmenin yararı var. Ya da güneşi izleyerek siz bulacaksınız kendi yerinizi, neden olmasın?
9. Sabah erken saatlerde şehirde yürümek
Şehirlerin saatleri farklıdır dedik ya, bu da aslında benzer bir şey. Bir şehir henüz günün ritminde kaybolmamışken ve sabah daha tam uyanmamışken bence çok güzel oluyor. O çılgın kalabalıklar olmuyor, sessiz, sakin istediğiniz yerde istediğiniz gibi gezebiliyorsunuz. 12.00 Trevi Çeşmesi ile 07.00 Trevi Çeşmesi arasında acayip farklar var mesela. Zaten seyahattesiniz, 1-2 saat erkenden uyanıp hazırlanıp şehri erken saatlerde görmek bence size çok keyif verecek.
İşte böyle. Her şehri bu şekilde keşfetmek, sadece “gezmek” değil, şehri hissetmek demek. Küçük detayları fark etmek, ara sokaklarda kaybolmak, bir kafede oturup insanları izlemek, günbatımını yakalamak… Tüm bunlar, bir şehri gerçek anlamıyla tanımaya yaklaşmanın yolları.
Seyahatlerimizde fotoğraf çekmenin ve en turistik yerlere gitmenin yanında, şehrin ritmini hissetmeye biraz zaman ayırmak çok önemli ve çok da keyifli. Çünkü her şehir, sabırla bakıldığında, kendi hikayesini size fısıldar ve sadece dikkatli bakanların görebileceği gerçek yüzünü size gösterir.
